Struny, warsztaty i austriacki wpis na listę UNESCO
Jak działają marionetki z Salzburga
Salzburski krzyż, warsztaty, w których powstają figury, oraz uznanie tej techniki przez austriackie UNESCO w 2016 roku — wyjaśnione na podstawie źródeł pierwotnych.
Zarezerwuj Teatr Marionetek ↗Szybka odpowiedź
Marionetki z Salzburga wiszą na strunach trzymanych przez lalkarzy stojących nad sceną. Steruje się nimi za pomocą salzburskiego krzyża, opracowanego przez założyciela Antona Aichera w 1913 roku, a figury są rzeźbione i kostiumowane we własnych warsztatach teatru. W 2016 roku Austriacka Komisja UNESCO uznała tę technikę za niematerialne dziedzictwo kulturowe.
Marionetka to lalka na strunach
Marionetka to lalka sterowana z góry za pomocą sznurków lub drucików. Słowo pochodzi od francuskiego określenia „mała Maria", przypominającego, że średniowieczne lalki na sznurkach często odgrywały historie biblijne. To odróżnia marionetki od lalek ręcznych, kijowych i cieniowych. Mają długą historię w Europie, a w XVIII wieku komponowano specjalnie dla nich opery. Teatr w Salzburgu, założony w 1913 roku przez Antona Aichera, do dziś wystawia w ten sposób pełnowymiarowe opery.
Krzyż salzburski
Technika zespołu opiera się głównie na krzyżu salzburskim — sterze w kształcie litery T, który Anton Aicher opracował w 1913 roku. Składa się on z trójkąta i drążka do prowadzenia dłoni, a jego udoskonalona forma jest stosowana do dziś. Lalkarz, ukryty nad sceną, prowadzi każdą figurę za pomocą krzyża. Historia teatru opisuje efekt jako teatr iluzjonistyczny, w którym lalkarz pozostaje niewidoczny, a figury poruszają się w sposób niezwykle żywy.
Co oznacza wyróżnienie z 2016 roku
W 2016 roku Austriacka Komisja UNESCO uznała technikę operowania lalkami tego teatru, zwaną Spielpraxis, i wpisała ją jako niematerialne dziedzictwo kulturowe do austriackiego rejestru krajowego. Komisja określiła ją jako najbardziej rozwiniętą formę teatru lalek i figur. Krajowy inwentarz to własny rejestr Austrii prowadzony w ramach konwencji UNESCO, odrębny od list międzynarodowych. Wyróżnienie to honoruje zarówno umiejętność manipulowania figurami, jak i znaczenie przekazywania tej sztuki kolejnym pokoleniom.
Tworzenie figury
Każda figura jest rzeźbiona, składana i ubierana we własnych warsztatach teatru. Najbardziej wyrazistym elementem jest głowa, a wykonanie jednej może zająć od trzech dni do kilku miesięcy. Głowy pochodzą od różnych rzeźbiarzy, z Salzburga i innych miejsc, a stałe lalki teatru są każda ręcznie wykonana i niepowtarzalna. Kostiumy powstają osobno, a członkowie zespołu pracują zarówno w warsztacie, jak i na scenie.
Nauka rzemiosła
Opanowanie sztuki prowadzenia marionetek zajmuje lata. Dyrektor artystyczny teatru mówi, że potrzeba sześciu do ośmiu lat, zanim lalkarz naprawdę opanuje manipulację, i że każdy lalkarz pracuje również w warsztacie. Figury nie są wszystkich jednakowych rozmiarów: pierwsze marionetki miały zaledwie 20 do 30 centymetrów wysokości, a większe figury o wysokości niemal metra powstały na potrzeby tournée na dużych scenach plenerowych w latach trzydziestych XX wieku. Ta różnorodność pokazuje, jak zespół przez lata dostosowywał swoje rzemiosło do różnych scen.
Kostiumy i wczesne lata
Kostiumy są częścią tego rzemiosła od samego początku. Żona założyciela, Rosa, szyła pierwsze kostiumy, podczas gdy sam założyciel rzeźbił pierwsze głowy i korpusy, a także wykładał rzeźbę w szkole zawodowej w Salzburgu. Repertuar zaczął się od sztuk o Kasperlu, a pod kierunkiem jego syna Hermanna zwrócił się ku teatrowi muzycznemu — Hermann unowocześnił scenę i jej oświetlenie. Figury, kostiumy i inscenizacja rozwijały się razem, dlatego współczesne przedstawienie wciąż sprawia wrażenie jednego dzieła rzemiosła.
Co to oznacza dla Twojego wieczoru
Znajomość techniki zmienia sposób patrzenia. Zauważ, jak ciężar figury osiada, gdy się zatrzymuje, jak głowa obraca się, zanim poruszy się dłoń, i jak sznurki niemal znikają w świetle scenicznym. Najlepsze momenty przychodzą wtedy, gdy drobny ruch odczytujemy jako emocję. Czarodziejski flet i Dźwięki muzyki opierają się na tej samej technice, zastosowanej do figur stworzonych dla bardzo różnych opowieści — jednej po niemiecku, drugiej po angielsku.
Od pracowni do Schwarzstraße
Teatr powstał w 1913 roku w pracowni swojego założyciela, rzeźbiarza, a jego pierwszym publicznym przedstawieniem był Bastien i Bastienne Mozarta. Później kilkakrotnie zmieniał siedzibę, aż w 1971 roku otworzył się w obecnym budynku przy Schwarzstraße 24. Trasy tournée zawiodły zespół do wielu krajów, a Czarodziejski flet stał się jego najczęściej wystawianym spektaklem. Dziś teatr prezentuje opery, sztuki teatralne i baśnie, a repertuar zmienia się wraz z porami roku.
Czytaj dalej: Bilety do Salzburg Marionette Theatre
Najczęściej zadawane pytania
Jak steruje się marionetkami?
Z góry, za pomocą sznurków przymocowanych do salzburskiego krzyża — sterowania opracowanego przez Antona Aichera w 1913 roku. Lalkarze pracują z pozycji nad sceną.
Czy teatr znajduje się na liście UNESCO?
Jego technika działania została doceniona w 2016 roku przez Austriacką Komisję UNESCO i wpisana do austriackiego krajowego inwentarza niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Kto wykonuje marionetki?
Własne warsztaty teatru. Figury są rzeźbione, montowane i kostiumowane na miejscu, a lalkarze zespołu pracują również w warsztacie.
Źródła
- UNESCO Intangible Cultural Heritage (Salzburger Marionettentheater)
- History (Salzburger Marionettentheater)
- Sculptors and puppets (Salzburger Marionettentheater)
- Grand opera on a small scale (salzburg.info)
- Salzburg's little stars of the stage (salzburg.info)
- Intangible cultural heritage in Austria (UNESCO Austria)
- Marionette (Wikipedia)